| A
stöia che ve cónto, figeu, a pàrla de
'na çitæ, de navigatoî,
masachén e pövei, de nâve, de
palàççi, de bitêghe, ma a
pàrla de 'na léngoa ascì, de 'na
grànde léngoa. Ina léngoa
parlâ in tùtt'o mâ
Mediterànio, 'na léngoa gloiôza, 'na
léngoa antîga e nêuva 'nto
mæximo ténpo. Sta stöia che ve véuggio contâ a l'é bèlla da sentî, a l'é bèlla da inprénde, se t'aviæ coæ de stâgh'aprêuvo. A l'é 'na stöia nasciûa prìmma de ti e de mi, a l'é 'na stöia che fòscia t'aviæ za sentîo, ma, sorvetùtto, che t'æ da sentî... A l'é a
stöia de Zêna e de quélli che ghe
stâva: i zenéixi!
|
![]() |
