Òu dìggo
co-o cheu ìnscio: me són stancòu. Me
són stancòu de sentîme contâ
de grén böxîe da chi me
doriéiva dâ
’n’istroçión,
’n’educaçión, da chi mi, che
són zóveno, doriæ consciderâ
cómme n’arénbo segûo a-e
mæ domànde, pi-â mæ
coltûa.
Se rebelémmo aprêuo, e no ancón pe
goæi, o pasòu e a glöria de
ciù de mìl’ànni de
stöia, caciæ e ascordæ inte ’n
cànto lepegôzo de antîghe
veitæ.
No-o séi che l’itàlian o
l’é sénpre stæto
parlòu da-i zenéixi (ò
armêno: coscì n’êuan
fâ crédde)? O zenéize o
l’é
’n’invençión di
nostàlgichi, in sgoarón, ciù
mâgro de ’n sîsî,
caciòu zu a-a biscöchìnn-a in sce
’n scrîto «de léngoa
italiànn-a». O zenéize, pe
dîl-æ cùrte, o no
và’n cìtto, o no
l’é âtro che ’n
squàrso, ’na rèsca picìnn-a
do péscio ch’o l’é
l’italiàn (pesciocàn, a sto
pónto)!
E coscì, sénsa mànco
savéilo, fèmmo di squacìn a-o
dialétto fiorentìn (ch’o fa
rìmma ascì). No gh’é
nìnte de mâ (ò squæxi), pe
caitæ, ma o zenéize?
Percöse mâi no dìmmo a-i
nòstri figeu a veitæ (sàiva-a
dî che o zenéize o l’é
stæto l’ùnica léngoa
parlâ, che gh’émmo ’na
nòstra letiatûa da-o milleduxénto a-a
ancheu…)? E tùtti i gréndi
poêti zenéixi che gh’é
stæto? Liâtri no cóntan nìnte?
Amîxi, de cöse gh’émmo
poîa, de dî cómme sta e cöse?
Ma stralabiémmo? Doêmo dâ
raxón a chi n’invexénda a
tésta, doêmo lasciâne fâ
métte de lóngo a-i löi? Mi
dìggo, con educaçión, de no. Se a
léngoa zenéize, ancheu, a
l’é a réizego de sparî, a
l’é córpa ascì de ste
stöie, de ste böxîe, ségge che
ségian contæ con
l’intençión de fâ do
mâ a ’na coltûa ò no
(mîga so-apreuo a dî che contâ ste
cöse no véugge dî voéi
dâse da fâ pe cangiâ o scistêma
in mêgio: me n’avàrdo bén,
gh’amanchiéiva ancón). O
zenéize o sta moìndo no pe vîa
naturâle (tùtte-e léngoe
càngian), ma pe
’n’açión ch’a
vêgne da quélli che ne stàn de
d’âto. Són sti chi i ténpi
modèrni?
Se sémmo davéi chi sémmo e da
dónde ne vegnìmmo, fèmmo
quarcösa: fèmmo védde che ghe
tegnìmmo a-a nòstra coltûa, a-a
nòstra léngoa!
Stæ alêgri e aregordæve de
parlà’n zenéize!
Publicòu in
sciô Gazzettino
Sampierdarenese Anno XXXVII - N. 4, 28 d'arvî
do 2009